Na początku był Ksiądz. Ksiądz Piotr Podolak. I Ksiądz powiedział; niech się stanie schola adwentowa. I stała się. A Ksiądz widział i słyszał, że była dobra...

To już ładnych parę lat, jak mała kapliczka wzniesiona na Kortowskiej Górce rozbrzmiewa porannymi pieśniami. Wszystko zaczęło się pewnego piątkowego wieczora 27 listopada 1998r. To niezwykle ważkie spotkanie zgromadziło prekursorów kościelnych śpiewów: Magdalenę Gajak, Annę Śleszyńska, Jakuba Krawczyka i rzecz jasna ks. Piotra. Począwszy od drugiej próby, która miała miejsce 5.12.1998 r., garstka zapaleńców postanowiła upiększać adwentowe liturgie dwa razy w tygodniu; we wtorek i czwartek. Efektem pracy młodego zespołu był także udział w czuwaniu z okazji zesłania Ducha Świętego 22 maja 1999 r. Jak zatem można wnioskować inicjatywa przyjęła właściwy kierunek.

Rok 1999 okazał się niezwykle płodnym, jeśli chodzi o liczbę członków chóru. Adwentowe zastępy zasilili: Agnieszka Gutowska, Beata Mazurczyk, Ania Putra, Miron Siny, Danuta Zalewska, Maria Późniak, Basia Późniak, Szymon Racewicz , ponadto niezawodne: Magda Gajak i Agnieszka Śleszyńska oraz Jakub Krawczyk, który zwerbował brata Mikołaja. Śpiewacy spotykali się częściej na próbach, a posłuchać można ich było trzy razy w tygodniu (poniedziałek, środa, piątek) w okresie bożonarodzeniowego oczekiwania.

Triduum przed Uroczystością Zesłania Ducha Świętego w roku milenijnym zgromadziło wiernych scholarzystów, którzy uwieńczyli trzydniowe święto piękną liturgią 10 czerwca. Duch Święty unosił się nad kaplica św. Franciszka.

Historia pokazuje jednak, ze bywały także problemy z absencją i dokuczliwym brakiem systematyczności. Takie przypadki odnotowano w roku 2000, kiedy to msze św. z udziałem scholi odbywały się trzy razy w tygodniu (poniedziałek, środa, piątek).

Kontynuując tradycję grupa muzyczna przygotowała także śpiewy do Ducha Świętego w czasie Liturgii Pentokostalnej, którą prowadził ks. Edward Wiszowaty w roku następnym. Adwent Anno Domini 2001 wniósł wiele zmian. Przede wszystkim zapał, wytrwałość i duch modlitwy pozwoliły na ryzykowną decyzję o śpiewaniu pięć dni w tygodniu (poniedziałek - piątek). Okazało się, że entuzjazm scholi i sumienna obecność pozwalają na stałe wprowadzić ten zwyczaj. Współpraca tego roku przebiegała na tyle dobrze by rozszerzyć obowiązki chóru o przygotowanie pieśni na Wielki Post. Efektem pracy stały się poranne msze św., które także objęły Triduum Paschalne oraz uroczystości Wielkanocne 2002.

I tak po dziś dzień spotykamy się, śpiewamy i gramy, a przede wszystkim modlimy się. Każdego roku łączymy się w czasie oczekiwania na radość Bożych Narodzin, Chwalebnego Zmartwychwstania i Zstąpienia Ducha.

"Codziennie trwali jednomyślnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, spożywali posiłek w radości i prostocie serca. Wielbili Boga, a cały lud odnosił się do nich życzliwie. Pan zaś przymnażał im codziennie tych, którzy dostępowali zbawienia." Dz 2,42-47